| تبليغات | X |
در راستای این پست ابعاد بهناز حالا ابعاد بهنام پاسخ میده:
بوق... بوق...
- الو! یه چیز بگم؟
- همیشه همینجوری هستی؟
- چه جوری؟
- شیکموی عجول! اینقدر گرسنه ت شده که سلامتو تندی خوردی. آخه ساعت ده و خرده ای، خیلی از وقت صبحانه نگذشته و خیلی هم به وقت نهار مونده.
- نه خب ولی آخه خیلی مهمه!
- خب بگ...
- من نامزد کردم.
نمی تونم لام تا کام حرف بزنم. آخه زبونم چسبیده به طاق دهنم دیگه کنده هم نمیشه لامصب. عین اینکه چسبونده باشمش به یه تیکه یخ. تموم وجودم گر داره ها اما سراسر منجمدم. پارادوکس اسفناکیه! احساس میکنم کاسه سرم الانه که منفجر شه!
- الو...الو... چی شدی؟! به خدا شوخی کردم.
حالا سقف دهنم این زبون بی صاحاب رو ول میکنه و من که در شرف خفگی بودم یه نفس صدادار می کشم که یعنی آخییییش!
رندانه قهقهه می زنه و من می فهمم حالا که نقشه ماهرانه ش گرفته، داره مارش پیروزی سر میده.
بالاخره از راز دلم باخبر شد. بالاخره قلعه دلم رو به تصرف درآورد.
حالا بازم میخوای بدونی احساس واقعیم نسبت به تو چیه؟!
قراربود مفصل در مورد داربی و نفوذ دایی در شعور بازی پرسپولیس بنویسم.
قرار بود از درک و شعور طرفدار پرسپولیس از چهار چوب و قاعده فوتبال و حمایت همه جانبه به اقتضای شرایط تیمی بنویسم که اگر چه چهار تا میخورد اما به جای سراشیبی، راه صعود را در پیش می گیرد. همچنان که دو سال پیش هم اگر چه چهار تا از استقلال اهواز خورد اما مسلما در آخر فصل قهرمان شد.
قرار بود بنویسم دلمان برای دنیزلی و کرانچار تنگ شده اما چه کنیم که این پرسپولیس عادت دارد بار نوستالژی فوتبال ایران را به دوش بکشد و بعد از سلطان و عقاب و امپراطور، حالا هم شهریار را به تاریخ فوتبال هدیه کند.
قرار بود از سیل بی شمار ارتش سرخ بنویسم که با هر جمعیت و برنامه دقیق آماری و ذهن منطقی و محاسبه گری نه یک سر و گردن که به اندازه یک هیکل ورزیده از تمامی تیم های دیگر برتر و سرتر است.
می نویسم پرسپولیسی اهل کری خواندن و غر زدن و جر زنی نیست. پرسپولیسی مرد عمل است.
جای زیاده گویی نیست. بسنده می کنم به تلفیق دو عکس، مشابهت ها و یک دنیا خاطره شیرین تا فقط چهارشنبه چهاردهم بهمن ماه هزار و سیصد و هشتاد و هشت در اینجا ثبت شود.
پی نوشت:
۱- انصافا برد در داربی اگر که با کسب نمره خوب در یک امتحان مهم تلفیق بشه، دیگه هیچ حرفی برای گفتن باقی نمی مونه.
۲- پرسپولیس ۲ استقلال ۱
هادی نوروزی ۳۶ فرهاد مجیدی ۱۶
کریم باقری ۸۷
امتحانات تموم شد. ترم سنگین و البته عبرت آموزی بود. با محیط بیرونی و درونی دائما در حال کشمکش بودم.
رمقی ندارم اما هیچگاه از پا نمی افتم. معترفم که هر خبطی، تاوانی داره. اما امیدوارم به لطف پروردگار بلکه کاسه ایرادات من رو باز هم تهی و تر و تمیز نگه داره!
هرچه شد، گذشت! مهم اصل یکم زندگی است. راضیم. الحمدلله.